هیچ کس منتظرخواب تو نیست

که به پایان برسد

لحظه ها می آیند

سالها می گذرند

 و تو در قرن خودت می خوابی

 هیچ پروازی نیست

 برساند ما را به قطار دو هزار

و به قرن دگران

 مگر انگیزه و عشق

مگر اندیشه و علم

مگر آیینه صلح

و تقلا و تلاش

بخت از آن کسی است

که مناجات کند

و در اندیشه یک مساله خوابش ببرد

 و کتابش را بگذارد در زیر سرش

و ببیند در خواب

حل یک مساله را

باز با شادی درگیری یک مساله بیدار شود

مجتبی کاشانی